Bijna tien jaar geleden trouwden de meneer en ik. Piepjong en enigszins onbezonnen. Die twee van toen zijn andere mensen dan die twee van nu...

De eerste week dat ik voor de klas stond, was er op onze school een informatieavond. Alle ouders werden geacht aanwezig te zijn. Ik en mijn ...

Ik vond mezelf gisteravond onder een plataan, met een half oor luisterend naar een iets te bevlogen biologiedocente. En voor het eerst twij...

Toen mijn man zeven jaar oud was, had hij een heel bijzonder jongetje in de klas. Hij heette Theodoor Knackeström. Zijn moeder was een Neder...

Wij mensen hebben er een handje van te doen wat we niet moeten doen, te zijn wat we niet horen te zijn en te leven zoals we niet moeten leve...

Het geeft altijd zo'n fijn gevoel: een nieuw jaar dat onbeschreven voor je ligt. Je bent nog in de veronderstelling dat het jaar dat zic...

Ik voel me vandaag een beetje onbestemd. Unheimisch. Vreemd. Vorige week voelde mijn thuis zijn nog als verlof hebben - vandaag voelt het al...

Ik heb het niet zo op mensen die veel aan te merken hebben op hun huisarts of ziekenhuis. Ik denk dat we onze handjes mogen dichtknijpen hie...

"Jij was even Maria en ik was Gabriël." Sifra komt binnen met een Pietencape om en twee roze vleugeltjes op haar rug. Ze neemt ee...

Het lijkt erop dat ik weer ga bloggen.  De laatste keer dat ik dat deed, was op 14 februari. Ik vertelde toen over mijn eenpersoonsvakantie ...

Toen ik zondag naar Boer Zoekt Vrouw keek (terwijl De Meneer net deed of hij niet meekeek), zei hij ineens: "Hé, is die boer niet iets ...

Acht jaar. Dat is de tijd tussen als kleuter met splinternieuwe schoenen op school komen en als prepuber met afgetrapte schoenen en losse ve...

Aankomend weekend zijn we acht jaar getrouwd. Vooruit, het komt nog niet in de buurt van een zilveren of gouden jubileum, maar ik vind het ...

'Ouwe oma' gaf ons geld ter ere van haar verjaardag, waarvan Noa en Sifra een cadeautje mochten kopen in de speelgoedwinkel. Een ing...

Mag ik even zeuren? Wat een treurniswekkend festijn is kerstfeest aan het worden. Elk jaar wordt het een beetje erger. Net als bij Halloween...

Vanmorgen toog ik met kleuter en peuter naar het ziekenhuis. Autorijden door een drukke stad op maandagmorgen staat in mijn top tien van di...

Eerder schreef ik over  een laddertje  om boven takken en doornen uit te stijgen om het vergezicht weer te zien. Zondag hoorde ik een preek ...

“Het eten is klaar!” roep ik, terwijl ik de pasta afgiet in de bosjes. De meiden zitten in hun zwempak te tekenen. Vooral op hun benen. Ik ...

Afgelopen zaterdag werd ik negenentwintig. Dat is bijna dertig, mocht je dyscalculie hebben. Sindsdien loop ik een beetje verward rond op aa...

De wind waait Door landen, steden, dorpen De wind waait Geen plek blijft onberoerd De wind waait Een kale boom krijgt knoppen Een d...